نسبت با برنامهٔ هفتم توسعه
ماده ۳۹، بند ت- وجه ارتباط
- این بند فقط یک تکلیف عمومی برای «شرکت‌های کشت و صنعت و اشخاص حقیقی و حقوقی دارای اراضی آبی ده هکتار و بیشتر» است که «شبکه‌های آبیاری نوین» را برای «افزایش بهره وری آب کشاورزی» اجرا کنند
- بدون شاهد در بخش‌های بررسی‌شده
- مسئول حکمِ وعده (محمدرضا صباغیان) را ثابت نمی‌کند، فعلِ وعده («پیگیری خواهد کرد/طرح سؤال از وزیر») را ندارد، و اولویت مصرف آب کشاورزی نسبت به صنعت را هم بیان نمی‌کند.
- متن وعده درباره پیگیری شخصی نماینده از طریق «طرح سؤال از وزیر» و تأکید بر حل مشکل آب در یک بازدید میدانی است؛ اما گزاره‌های موجود فقط تکالیف و سیاست‌های عمومی در حوزه آب و کشاورزی را نشان می‌دهند.
- نزدیک‌ترین پشتیبانی، قاعده‌ای درباره «افزایش بهره‌وری آب کشاورزی» است، نه تعهد این شخص به پیگیری یا سؤال از وزیر، و نه اولویت مصرف آب کشاورزی نسبت به صنعت.
دیدن متن ماده و توضیح ارتباط
متن استخراج‌شده در انتظار بررسی اعتبار حقوقی است.
ت - شرکت‌های کشت و صنعت و اشخاص حقیقی و حقوقی دارای اراضی آبی ده هکتار و بیشتر، اعم از پیوسته و ناپیوسته، مکلفند به منظور افزایش بهره وری آب کشاورزی، شبکه‌های آبیاری نوین (سطحی و یا زیرسطحی) اراضی خود را تا پایان سال دوم برنامه با حمایت‌های مصوب هیأت وزیران اجرا نمایند. در صورت عدم اجرا، از ابتدای سال سوم برنامه، آب بهای شرکت‌ها و اشخاص حقیقی و حقوقی مزبور، به بالاترین نرخ آب کشاورزی منطقه اخذ می‌شود. وزارت جهاد کشاورزی مکلف به نظارت بر حسن اجرای این بند است.
این ماده چه نسبتی با وعده دارد؟
این بند فقط یک تکلیف عمومی برای «شرکت‌های کشت و صنعت و اشخاص حقیقی و حقوقی دارای اراضی آبی ده هکتار و بیشتر» است که «شبکه‌های آبیاری نوین» را برای «افزایش بهره وری آب کشاورزی» اجرا کنند.
بنابراین از نظر موضوعی با بخشِ «آب کشاورزی» در وعده هم‌حوزه است، اما مسئول حکمِ وعده (محمدرضا صباغیان) را ثابت نمی‌کند، فعلِ وعده («پیگیری خواهد کرد/طرح سؤال از وزیر») را ندارد، و اولویت مصرف آب کشاورزی نسبت به صنعت را هم بیان نمی‌کند.